Previous Page  6 / 20 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 6 / 20 Next Page
Page Background

“I

edereen moet kunnen streven

naar seksuele gezondheid; seks

is een mensenrecht”, zegt Loet

Berkelmans resoluut als ze het

heeft over haar organisatie en de

vele zorgvragers. Twaalf jaar gele-

den richtte ze FleksZorg op met

als doel om mensen met een gees-

telijke of lichamelijke beperking

en ook ouderen seksuele onder-

steuning te bieden, omdat zij vaak

zelf niet in hun seksuele behoefte

kunnen voorzien. “Onze cliënten

kunnen een meervoudige licha-

melijke beperking, chronische ziekte, autisme, spas-

mes, psychiatrische stoornissen of een combinatie

daarvan hebben. Er zijn ouderen die het reguliere

prostitutiecircuit niet in willen gaan en mensen met

seksualiteitsproblemen, die willen oefenen.

Ook zijn er cliënten met tbs, zij moeten voor hun

behandeling een gezonde sekservaring op doen.”

Prostitutie

Cliënten van FleksZorg worden gekoppeld aan een

passende seksverzorgende die langskomt om hen

in hun behoefte te voorzien. En ja, daar worden deze

verzorgenden voor betaald. Prostitutie? Loet vindt

van niet. “Ja, het gaat om seks, maar daar houdt de

vergelijking wel op. Het is appels met peren verge-

lijken.” Ook seksverzorgende Anita ziet zichzelf niet

als prostituee. “Ik snap de vergelijking wel, ik word

immers betaald voor seks”, vertelt ze. “Maar ik heb

hiernaast ook nog ander werk, ik doe dit écht niet

alleen voor het geld. Mijn FleksZorg-collega’s en ik

werken met veel liefde en empathie. Velen hebben

ook nog een reguliere baan in de zorg en hebben

ervaring en compassie met de doelgroep.

Ik zie het als een stukje aanvullende thuiszorg dat

de cliënten nodig hebben. Daarnaast zie je niet aan

mij dat ik dit werk doe. Ik ben altijd netjes gekleed,

niet opzichtig. Dat willen mijn cliënten ook niet.

Zij wensen een normale, alledaagse vrouw.”

Knikkende knieën

Anita werkt als verpleegkundige in de thuiszorg

met ouderen. Tien jaar geleden zocht ze naar meer

werk en kreeg ze van een collega het telefoon­

nummer van FleksZorg. Echter dacht deze collega

dat het om een uitzendbureau voor ‘flexibele zorg’

ging. Toen Anita belde en Loet haar uitleg gaf,

krabde ze zich even achter haar oren. “Maar na

enige overpeinzingen, dacht ik: waarom niet?

Als het niets is, dan stop ik er toch mee?” En zo ging

ze na het intakegesprek aan de slag. Met knikkende

knieën ontmoette ze haar eerste cliënt, maar de

afspraak verliep heel goed. “En elke afspraak daarna

ging makkelijker en ik bleek het erg leuk te vinden,

nu nog steeds”, vertelt Anita. Voor elke ‘nieuwe’

cliënt neemt ze een bloemetje of een doosje bonbons

mee om het ijs te breken en ze drinken eerst op hun

gemak een kopje koffie.

Twinkelende ogen

Anita ziet dat cliënten door haar bezoekjes veran-

deren. Verlegen cliënten worden zelfverzekerder en

een cliënt met agressief gedrag wordt rustig van

haar bezoek. “Ik ben erachter gekomen dat lichame-

lijk contact en intimiteit basisbehoeften zijn. Cliën-

ten zijn op zoek naar aandacht, intimiteit en aanra-

king. Ik geef ‘mijn jongens’ vaak massages en daar

genieten ze intens van. Of ik zeep ze in tijdens een

douche. Dat doet niemand voor ze. Stel je eens voor

dat je nooit een knuffel of een kus krijgt?

Dat ga je toch missen? Mensen met een beperking

dus óók, maar daar wordt niet over gesproken en er

wordt te weinig aandacht aan besteed. Het is een

stukje aanvullende thuiszorg. En het zien van een

grote glimlach tijdens mijn bezoek of van twinke-

lende ogen bij een aanraking of compliment, dat

doet me zoveel goed. Dat is prachtig.”

SEKSZORG

“Ik ben erachter

gekomen dat lichamelijk

contact en intimiteit

basisbehoeften zijn.

Cliënten zijn op zoek

naar aandacht,

intimiteit en aanraking”

06